Co dalej w kwestii serwerów Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów

Kilka miesięcy temu Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów poinformowała, że z przyczyn technicznych - związanych ze zbyt słabymi serwerami - informacje w jej serwisie dotyczące pracy naukowej doktorów i doktorów habilitowanych będą dostępne tylko przez pół roku. Po tym czasie będą kasowane. Oznacza to, że słabe prace, dziwne decyzje władz uczelni, czy plagiaty będą więc miały większe szanse pozostać niezauważone. Pozostaną dostępne wersje papierowe do których o wiele trudniej dotrzeć.


W ostatnich latach dzięki jawności szczegółów które zapewniał serwis Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów odkrywano takich przypadków znacznie więcej. Niemniej ciekawą lekturę stanowiły też uchwały władz uczelni i dokumentów tworzonych przez recenzentów.

 W tym kontekście warto wspomnieć o doktoracie kandydatki Sojuszu Lewicy Demokratycznej w wyborach prezydenckich Magdaleny Ogórek, której rozprawa zatytułowana "Beginki i waldensi na Śląsku i Morawach do końca XIV wieku" została niezwykle krytycznie zrecenzowana przez bardziej doświadczonych specjalistów w tej dziedzinie.

Wiele kontrowersji wywołała  obrona rozprawy doktorskiej prezesa Business Center Club Marka Goliszewskiego, która liczyła 187 stron, z czego zaledwie 50 było właściwą pracą naukową. Resztę stanowiły rekomendacje i bibliografia. Była ona też praktycznie pozbawiona przypisów, a wpływowy doktorant nie przeprowadził żadnych badań empirycznych.


Więcej: TUTAJ

Kompromitacja polskiego środowiska akademickiego oraz MNiSW

Podczas gdy sprawa nieprawidłowości na Uniwersytecie w Cambridge nurtuje środowisko akademickie, a szczególnie kadry uniwersyteckie, tak w Polsce, która od kilkunastu lat reformuje naukę i szkolnictwo wyższe, naciągany doktorat Marka Goliszewskiego kontestują jedynie studenci:

Więcej: Na dziedzińcu UW studenci publicznie odczytali rozprawę doktorską biznesmena Marka Goliszewskiego :

Pech Marka Goliszewskiego - człowieka renesansu? Próżność czy kompleksy?

Według Wikipedii Marek Goliszewski jest osobą znakomitą (zastanawia wręcz jego start na doktora nauk, bo może z tytułem doctor honoris causa poszłoby bez przeszkód :...W młodości uprawiał wyczynowo zapasy, brał udział m.in. w Letniej Uniwersjadzie 1973 w Moskwie^[1]. Ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, a także podyplomowe studia z zakresu dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim^[2].
Od 1979 związany z Polskim Towarzystwem Ekonomicznym. Od 1982 publikował artykuły gospodarcze w tygodniku "VETO". Został członkiem Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy z siedzibą w Brukseli. W 1988 współtworzył i został redaktorem naczelnym czasopisma "Konfrontacje", wydawanego przez RSW "Prasa-Książka-Ruch" na zlecenie Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego^[3]. W 1989 stanął na czele Polskiej Fundacji Klubu Rzymskiego.
Po przemianach politycznych zaangażowany w działalność organizacji pozarządowych i organów doradczych. W 1991 był inicjatorem powołania Business Centre Club, od tego czasu pełni funkcję prezesa zarządu tej organizacji gospodarczej. Został członkiem m.in. zarządu Towarzystwa Polska-Wschód (1993), Społecznej Rady Planowania przy Centralnym Urzędzie Planowania (1994), Polskiego Forum Akademicko-Gospodarczego (1993), Rady Integracji Europejskiej (1996), Narodowej Rady Integracji Europejskiej (2002), a w 2010 prezesem Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego. Objął też funkcję wiceprzewodniczącego Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych.
Organizował Forum Dialogu, skupiające różne podmioty społeczne (związki zawodowe, stowarzyszenia i inne). W wyborach w 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001 (z rekomendacji Unii Wolności). W 2011 ponownie bezskutecznie ubiegał się o mandat senatora (z ramienia Obywateli do Senatu)^[4].
W 2012 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski^[5][6]. Jest autorem książki Stąd do przyszłości (Wydawnictwo Studio Emka, Warszawa 2005). Nagradzany za działalność społeczną, m.in. tytułem Przyjaciel Ludzi Bezdomnych (1996) i Laurem Stokrotek Dobroci (2005)....WIĘCEJ: TUTAJ

A doktorat poniżej krytyki, TUTAJ